Do nekroz zaliczamy także zgnilizny. Objawy te występują na częściach roślin zawierających dużo wody i materiałów zapasowych, np. na korzeniach spichrzowych, kłączach, bulwach, cebulach i soczystych owocach. Zgnilizna obejmuje stopniowo coraz dalsze części porażonego narządu lub może przenosić się z jednego narządu na drugi przy ich stykaniu się (np stykanie się owoców lub warzyw). Zgnilizny powstają wskutek działania głównie enzymów hydrolitycznych oraz toksyn wydzielanych przez patogeniczne grzyby i bakterie. Najpierw zostają rozpuszczone blaszki środkowe łączące poszczególne komórki. Powoduje to rozluźnienie się tkanki, która przybiera postać gęstej masy. Pod dalszym działaniem tych samych i innych enzymów hydrolitycznych oraz toksyn ściany komórkowe rozpuszczają się, uwalniając zawartość komórek, i tkanki zamieniają się w półpłynną, często ciemniejącą masę. Jako przykład można tu przytoczyć zgniliznę twardzikową różnych roślin uprawnych powodowaną przez grzyb Sclerotinia sclerotiorum i brunatną zgniliznę owoców drzew ziarnkowych i pestkowych wywoływaną przez grzyby z rodzaju Monilinia, mokrą zgniliznę bulw ziemniaka powodowaną przez różne gatunki bakterii, gorzką zgniliznę jabłek wywoływaną przez grzyby z rodzajów Glomerella i Pezicula oraz suchą zgniliznę powodowaną przez grzyby z rodzaju Fusarium. Zgorzel roślin to objaw nekrozy lokalnej, której towarzyszy zbrunatnienie tkanek. Zgorzel siewek polega na zamieraniu i brunatnieniu tkanek podliścieniowej części łodyżki i szyjki korzeniowej. Porażone w ten sposób siewki przewracają się i zamierają. Zgorzel siewek mogą spowodować nadmierne ogrzanie się ciemnej gleby pod działaniem promieni słonecznych lub różne gatunki grzybów, głównie z rodzajów Fusarium, Pythium i Phytophthora.