Niedobór lub nadmiar azotu. Niedobór tego pierwiastka odbija się niekorzystnie na wzroście roślin, które są zdrobniałe i mają żółtozielone lub żółtawe zabarwienie zamiast żywozielonego. Zaznacza się również zmniejszenie długości pędów w porównaniu z długością korzeni. Poza tym mogą wystąpić inne objawy, np. u pomidora zmniejsza się ilość zawiązków owocowych, które mogą opadać. Jabłonie reagują na niedobór azotu, np. w zaniedbanych sadach trwale zadarnionych, wydawaniem słabszych przyrostów o nielicznych, małych liściach oraz mniejszych owoców. Dość często, zwłaszcza w gospodarstwach ogrodniczych, spotykamy się z nadmiarem azotu jako czynnikiem przyczyniającym się pośrednio do powstawania różnych chorób. Do najczęściej spotykanych ujemnych wpływów nadmiaru azotu należą: a) opóźnienie dojrzewania roślin, zwiększające podatność na wczesne mrozy jesienne: b) wzmożenie wrażliwości na porażenie przez choroby infekcyjne, np. zboża nadmiernie i jednostronnie nawożone azotem ulegają łatwiej porażeniu przez rdze, ziemniak przez zarazę ziemniaka itp; c) powstawanie różnych zniekształceń, np. wzdęć na liściach szpinaku lub kapusty, staśmienia pędów nasiennych kapusty lub buraka itp. Niedobór lub nadmiar potasu, potas gra nie mniejszą rolę w życiu rośliny niż azot. Jest konieczny do wzrostu wszystkich tkanek młodszych, reguluje stosunki wodne w komórkach i pobieranie wody przez rośliny. Liczne obserwacje wykazały również, że przy niedostatku potasu jabłonie i agrest łatwiej ulegają porażeniu przez mączniaki prawdziwe, zwłaszcza przy jednoczesnym nadmiarze azotu. Pomidor przy niedostatku potasu wytwarza mniej kwiatów i owoców. Szczególnymi symptonami niedoboru potasu są stopniowe zamieranie i brunatnienie liści zaczynające się od brzegów oraz przedwczesna utrata większości lub wszystkich liści. U innych gatunków powstają początkowo na brzegach, później rozrzucone po całej blaszce liściowej żółtawe, szybko brunatniejące plamy . Poza tym wrażliwe na brak potasu są: kapusta, seler, marchew i rabarbar. Potas, w odróżnieniu od innych składników pokarmowych, może być zastosowany w nadmiarze i nie wpływa ujemnie na roślinę, a w niektórych wypadkach ogranicza rozwój pewnych chorób infekcyjnych, np. mozaiki na pomidorze.