Rany. Rana powstaje w wyniku miejscowego zniszczenia tkanek, najczęściej tylko okrywających, a więc skórki z kutykulą lub kory. Rany mogą być pochodzenia organicznego lub nieorganicznego: pierwsze są powodowane przez zwierzęta, przede wszystkim owady, oraz człowieka, drugie — różne czynniki atmosferyczne, jak silne wiatry, gwałtowne i obfite opady, wyładowania elektryczne oraz zbyt niskie lub zbyt wysokie temperatury. Zagrożenie, jakie stanowią rany dla rośliny, polega na utracie wody przez odsłonięte tkanki i na ułatwieniu biotycznym czynnikom chorobotwórczym oraz szkodliwym owadom wtargnięcia do wnętrza rośliny. Wydzieliny. Są to płynne substancje wydzielające się na zewnątrz chorej rośliny. Rozróżniamy następujące wydzieliny: a) śluzo toki, tj. nie zestalające się wycieki śluzowe, rzadko bezbarwne, najczęściej pod wpływem rozwijających się w nich bakterii i grzybów przybierające zabarwienie czerwonawe, różowe lub nawet ciemnobrunatne; b) wycieki gumowe , najczęściej spotykane u drzew pestkowych, spowodowane gromadzeniem się pod korą większej ilości gumy, która wydostaje się na zewnątrz w postaci mniejszych lub większych kropli, początkowo płynnych i jasnych, później zestalających się i ciemniejących; przyczyny gumozy są różne, najczęściej nadmiar wody w glebie, uszkodzenia pnia lub gałęzi (nadmierne cięcie drzewa), jak też uszkodzenia spowodowane przez owady oraz niektóre grzyby, np. Clasterosporium carpophilum lub Taphrina deformans; c) wycieki żywiczne na pniu, żółtawe, mniej lub bardziej obfite, powstające wskutek porażenia kanałów żywicznych drzew iglastych przez grzyby, np: przez opieńkę miodową .