Skórek zbożowy Czułki i nogi są żółtawe, czułki 9—11-członowe, buławka czułków u samców 5-członowa. Samce są mniejsze i ciemniejsze od samic. Jaja, długości 0,6 mm i szerokości 0,2 mm, są białe, wydłużone, cylindryczne, z jednej strony zaokrąglone, z drugiej zwężone i zaopatrzone w kilka delikatnych włosków. Larwa jest początkowo jasna, następnie żółtobrązowa, z licznymi ciemnymi, krótkimi szczecinkami na całym ciele. Ponadto na brzegach każdego segmentu występują długie włoski strzałkowe, które na końcu ciała tworzą ogonek długości równej długości całego ciała. Dorosła larwa ma 3—4,5 mm długości. Poczwarka, długości około 4 mm, jest jasnobrązowa, pokryta licznymi krótkimi włoskami, z wyjątkiem strony grzbietowej, ukryta w ostatniej skórce wylinkowej larwy. Owad dorosły prawie nie pobiera pokarmu (choć ma dobrze rozwinięty aparat gębowy), mimo to może żyć od kilku do kilkudziesięciu dni. Jaja składane są pojedynczo lub w niewielkich grupach do produktów lub na opakowania. Płodność samicy wynosi przeciętnie 50 jaj. Rozwój embrionalny trwa 5—16 dni. Zaraz po wylęgu larwy nie są zdolne do uszkadzania całych, zdrowych ziarn, ale w produktach drobnoziarnistych lub w nadłamanych ziarnach żerują intensywnie. Starsze larwy mogą uszkadzać całe ziarno. Zależnie od warunków otoczenia larwy linieją od 4 do 10 razy. Stadium poczwarki trwa około tygodnia a młode chrząszcze pozostają przez kilka dni w osłonach poczwarki. Skórek zbożowy jest bardzo wytrzymały na suszę może rozwijać się już przy l6% wilgotności względnej powietrza. Wysoka wilgotność hamuje rozwój larw. Skórek jest gatunkiem ciepłolubnym. Rozwój jego odbywa się w granicach temperatur od 24 do 40°C, a optimum leży między 32 a 35°C, jednakże larwy mogą przeżyć w odrętwieniu dłuższy czas w niskich temperaturach, nawet — 10°C. Są one ponadto wytrzymałe na głód i przeszło rok mogą żyć bez pokarmu. Szkodnik żeruje przede wszystkim na powierzchni produktu, przy czym larwy potrafią go rozkruszyć na pył. Zanieczyszczają go one przy tym kałem i wylinkami, a przede wszystkim połamanymi włoskami strzałkowymi. Włoski te mają haczyki, którymi przyczepiają się do opakowań i sit, wskutek czego mogą dostać się do mąki.