Zmiany zabarwienia przez zmiany zabarwienia należy rozumieć wszelkie odchylenia od normalnego zabarwienia (żółknięcie, czerwienienie lub brunatnienie) liści i łodyg lub ich części, przy czym zmiany te są najlepiej widoczne na młodych, zielonych narządach. Najczęściej spotykanym zjawiskiem jest żółtaczka (chloroza), polegająca na zmianie żywo zielonej barwy na żółtozieloną lub żółtą, co jest spowodowane niedorozwojem zielonego barwnika — chlorofilu w chloroplastach. Przyczyną tego rodzaju objawów może być niedobór związków żelaza, magnezu lub innych składników pokarmowych, np: azotu, w glebie. Żółtaczkę powodują również wirusy lub te patogeny, które wywołują więdnięcie roślin. Odrębnym zjawiskiem jest żółtaczka wrodzona, często dziedziczna bądź przenoszona przy rozmnażaniu wegetatywnym (pstrolistne klony, wiązy, jesiony). Białaczka, występująca przy zupełnym zaniku zielonego barwnika w chloroplastach, może obejmować całe narządy lub też występować w postaci plam. Białaczka jest rzadsza niż żółtaczka bardzo często jej przyczyną są wirusy. W niektórych wypadkach białaczka jest dziedziczna podobnie jak żółtaczka. Czerwienienie jest objawem chorobowym powstającym wskutek nadmiernego nagromadzenia się antocyjanu w soku komórkowym. Często antocyjan występuje w normalnej ilości, ale ujawnia się wskutek zmniejszenia się zawartości chlorofilu, np. w liściach porażonych przez niektóre mączniaki prawdziwe. W pewnych wypadkach przyczyną czerwienienia liści mogą być niekorzystne warunki zewnętrzne, np. zimno, wiatry, brak pewnych składników pokarmowych itp. U niektórych odmian ozdobnych drzew^ czerwone liście są cechą dziedziczną (np. u leszczyny lub buka).