Zniekształcenia. Polegają na zmianach wyglądu zewnętrznego, czyli pokroju, całej rośliny lub pewnych jej narządów. W obrębie tej grupy objawów chorobowych rozróżniamy: 1) zniekształcenia bez zmiany wielkości rośliny lub jej części, np. wywołane przez grzyb Rhizoctonia solani zwijanie się liści ziemniaka, których rozmiary nie ulegają zmianie; 2) skarłowacenia , polegające na zmniejszeniu się w różnym stopniu rozmiarów rośliny lub jej części. Przyczyną zdrobnienia jest albo niedorastanie komórek do normalnej wielkości, albo tzw. hipoplazja, zjawisko chorobowe polegające na zbyt powolnym dzieleniu się komórek. Zdrobnienie wywołane może być przez czynniki niepasożytnicze lub pasożytnicze. Zdrobnienia o charakterze niepasożytniczym spowodowane są niedoborem w środowisku czynników warunkujących normalny wzrost rośliny, np. niedostatkiem jakiegoś składnika pokarmowego lub wody, albo zbyt niską temperaturą. Zdrobnienia, które powstają jako rezultat działania czynnika pasożytniczego, mogą również dotyczyć całej rośliny lub jakiegoś narządu, przy czym skarłowacenia te ujawniają się bądź bezpośrednio, tj. na porażonym narządzie rośliny, bądź pośrednio, tj. niedorozwój narządu jest skutkiem porażenia innego narządu rośliny. Jako przykład skarłowacenia o charakterze bezpośrednim można wymienić jabłka porażone wcześnie przez parch jabłoni. O wiele częstszy jest niedorozwój wynikający z pośredniego działania czynnika chorobotwórczego, w razie bowiem znacznego porażenia np. liści przez jakiś patogen występuje zdrobnienie owoców lub nasion. Zboża porażone przez rdzę wydają mniej ziarna i jakość jego jest gorsza. Również porażenie liści jabłoni przez Venturia inaeąualis niekorzystnie odbija się na wielkości owoców. W niektórych wypadkach działanie czynnika chorobotwórczego może być jednocześnie pośrednie i bezpośrednie, np. w wypadku parcha jabłoni i gruszy. Bardzo często łącznie ze skarłowaceniem występują daleko idące zmiany w pokroju rośliny, jak to często zdarza się przy systemicznym porażeniu roślin przez niektóre grzyby lub wirusy. Typowym przykładem może być wilczomlecz (Euphorbia cyparissias) porażony przez rdzę Uromyces pisi lub burak opanowany przez wirus kędzierzawki płaszczyńcowej. Osobnym typem zniekształcenia roślin są czarcie miotły — różnej wielkości skupienia nienormalnie rozwiniętych pędów powstające wskutek porażenia i pobudzenia do rozwoju pączków śpiących. Czarcie miotły powstają najczęściej pod wpływem porażenia przez pasożytnicze grzyby z rzędu zewnętrzniaków workowych , np. czarcie miotły na czereśni wywołane przez grzyb Taphrina cerasi, lub przez niektóre gatunki rdzy , np. czarcie miotły na jodle, powstające w wyniku porażenia przez Melampsorella caryophyllacearum.